بازارها عمدتاً با اخبار مرتبط با ایران حرکت کردهاند و قیمت نفت و بازده اوراق قرضه (نرخ سود اوراق بدهی) به تحولات آتشبس واکنش نشان دادهاند. معاملات اخیر پرنوسان بود؛ نزدیک شدن به ضربالاجلهای ژئوپلیتیکی (تنشهای سیاسی-امنیتی بین کشورها) ابتدا نگرانی درباره تورم و اختلال در عرضه نفت را بالا برد، اما سپس با تقویت امید به کاهش تنش، قیمت نفت و بازده اوراق کوتاهمدت (اوراق با سررسید نزدیک) کاهش یافت.
شتاب حرکتها پس از آن بیشتر شد که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با آتشبس دو هفتهای با ایران موافقت کرد؛ مشروط به بازگشایی تنگه. نفت برنت به زیر ۱۰۰ دلار به ازای هر بشکه رسید، قراردادهای آتی S&P 500 (معامله روی شاخص سهام آمریکا برای تحویل در آینده) رشد کرد و دلار آمریکا تضعیف شد.
چشمانداز کاهش تنش
اگر کاهش تنش معتبر تلقی شود، انتظار میرود دلار آمریکا دوباره وارد یک روند تضعیف ملایم شود؛ زیرا کاهش ریسکهای انرژی به اقتصادهای غیرآمریکایی، داراییهای پرریسک جهانی و ارزهای چرخهای (ارزهایی که با رونق/رکود اقتصادی بالا و پایین میشوند) کمک میکند. از زمان آغاز درگیری ایران، نوسانات بازار ارز تا حد زیادی به تغییرات «شرایط مبادله» (بهطور ساده: اثر نسبت قیمت صادرات و واردات بر قدرت اقتصادی کشورها) و تغییر در «ریسکپذیری» سرمایهگذاران گره خورده است.
در سناریوی کاهش تنش، افت قیمت نفت و فضای ریسکپذیر (Risk-on؛ یعنی تمایل به خرید داراییهای پرریسک) احتمالاً به نفع دلار استرالیا (AUD)، دلار نیوزیلند (NZD) و کرون سوئد (SEK) و به زیان ارزهای وابسته به نفت مانند دلار کانادا (CAD) و کرون نروژ (NOK) و نیز ارزهای امن مانند فرانک سوئیس (CHF) و ین ژاپن (JPY) خواهد بود. اگر آتشبس پابرجا بماند، معاملات «کری ترید» در بازارهای نوظهور (استراتژی گرفتن بهره: خرید ارزهای پربازده و تأمین مالی با ارزهای کمبازده) مانند رئال برزیل (BRL)، پزوی مکزیک (MXN) و رَند آفریقای جنوبی (ZAR) ممکن است دوباره فعال شوند.
