شاخص مدیران خرید (PMI) رسمی بخش تولید چین در آوریل 50.3 بود، اما PMI خدمات به زیر 50 سقوط کرد و PMI ساخت‌وساز به کف شش‌ساله 48 رسید. این ارقام به معنی تضعیف تقاضای داخلی و ادامه رکود در فعالیت‌های مرتبط با مسکن است.

انتظار می‌رفت تقاضای خارجی از فعالیت اقتصادی حمایت کند، چون تقاضای جهانی برای محصولات مرتبط با هوش مصنوعی (AI) و نیمه‌رساناها (تراشه‌ها) همچنان قوی مانده است. پیش‌بینی می‌شد رشد تولید صنعتی به 6.2% نسبت به سال قبل و رشد صادرات به 12% نسبت به سال قبل برسد.

قدرت بیرونی، ضعف داخلی

پیش‌بینی می‌شد رشد سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ثابت (سرمایه‌گذاری در ماشین‌آلات، ساختمان و زیرساخت) در چهارماهه نخست 2026 (4M-2026) در 1.6% نسبت به سال قبل باقی بماند و تولید تجهیزات و پروژه‌های زیرساختی از آن حمایت کنند. انتظار می‌رفت رشد فروش خرده‌فروشی و رشد اعتبار (وام‌دهی و تامین مالی) کمی بهتر شود، اما در مجموع سرمایه‌گذاری همچنان ضعیف بماند.

انتظار می‌رفت رشد قیمت جهانی نفت، قیمت‌های تولیدکننده و تورم انرژی در CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده) را بالا ببرد. گزارش شد که اقدامات سیاستی، انتقال این افزایش هزینه‌ها به قیمت‌های داخلی را محدود کرده است. در نتیجه، انتظار می‌رفت تورم کلی CPI روی 1% نسبت به سال قبل بماند؛ چون افزایش تورم انرژی اثر کاهش تورم مواد غذایی را خنثی می‌کند.

با توجه به شکاف بین تقاضای خارجی قوی و اقتصاد داخلی ضعیف، باید انتظار نوسان بیشتر در دارایی‌های چین را داشت. PMI تولیدِ 50.3 بیشتر با صادرات بالا نگه داشته شده است، در حالی که PMI خدمات زیر 50 و ثبت کف شش‌ساله در PMI ساخت‌وساز نشانه ضعف جدی در داخل است. این یعنی می‌توان روی بخش‌های فناوری صادرات‌محور موقعیت خرید گرفت و در صنایع وابسته به بازار داخلی مثل املاک محتاط بود یا موقعیت فروش گرفت.

رشد 12% سالانه صادرات که با تقاضای جهانی برای هوش مصنوعی و تراشه‌ها تقویت می‌شود، فرصت مشخصی ایجاد می‌کند. گزارش‌های سود شرکت‌های بزرگ صنعت تراشه در جهان در ابتدای 2026 بارها بهتر از انتظار بوده و این روند را تایید می‌کند. بنابراین می‌توان خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ قراردادی که حق خرید دارایی را با قیمت مشخص تا زمان مشخص می‌دهد) روی شاخص‌های فناوری‌محور مانند ChiNext یا ETFهای اختصاصی نیمه‌رساناها را بررسی کرد تا از این قدرت صادراتی بهره گرفت.

آماده‌سازی برای نوسان

در مقابل، تشدید رکود بازار ملک که با رسیدن PMI ساخت‌وساز به 48 دیده می‌شود، دیدگاه منفی نسبت به دارایی‌های مرتبط را تقویت می‌کند. رشد سرمایه‌گذاری دارایی‌های ثابت با پیش‌بینی 1.6% همچنان بسیار ضعیف است و خبر تعویق دوباره پرداخت کوپن (بهره دوره‌ای اوراق) از سوی شرکت ساختمانی «کانتری گاردن» در اواخر آوریل هم به بازگشت اعتماد کمکی نکرد. خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش دارایی را با قیمت مشخص تا زمان مشخص می‌دهد) روی ETFهای املاک یا فروش قراردادهای آتی (Futures؛ قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) روی کالاهای صنعتی مثل سنگ‌آهن می‌تواند پوشش ریسک (Hedge؛ کاهش ریسک با گرفتن موقعیت مقابل) در برابر بدتر شدن وضعیت داخلی باشد.

اختلاف بین بالا رفتن هزینه انرژی و تورم کلیِ محدودِ 1% تصویر پیچیده‌ای برای بازار می‌سازد. در حالی که قیمت نفت برنت دوباره بالای 95 دلار در هر بشکه رفته، ضعف تقاضای مصرف‌کننده اجازه نمی‌دهد شرکت‌ها این هزینه‌ها را کامل به قیمت فروش منتقل کنند؛ بنابراین حاشیه سود شرکت‌ها (Profit Margin؛ سهم سود از فروش) تحت فشار قرار می‌گیرد. این شرایط به بانک مرکزی فضا می‌دهد سیاست پولی را آسان‌تر کند (مثلاً با کاهش نرخ‌ها یا افزایش نقدینگی) که می‌تواند یوان را تضعیف کند، اما به اوراق بدهی دولتی کمک کند.

این واگرایی روشن در داده‌ها نشان می‌دهد مسیر کلی بازار نامطمئن است و خودِ «نوسان» جذاب‌ترین چیزی است که می‌توان معامله کرد. می‌توان خرید استرادل یا استرنگل (Straddle/Strangle؛ ترکیب خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش برای سود گرفتن از حرکت بزرگ قیمت، بدون نیاز به تعیین جهت) روی شاخص‌های گسترده مثل FTSE China A50 Index را بررسی کرد. این کار شما را برای سود گرفتن از حرکت شدید قیمت در هر دو جهت آماده می‌کند؛ چیزی که با توجه به تضاد نیروهای اقتصادی در هفته‌های پیش رو محتمل است.